Pamięć

Wciąż pamiętam dzień w którym poznałam swojego Vanilstara. Najpiękniejszy dzień mojego nowego życia.

 

O mniej więcej godzinie 14 oglądałam profile graczy na stronie doggi-game.pl. Nagle moją uwagę przykuł profil gracza julka9000, a właściwie zdanie na nim napisane:

 

Jestem daemianką! Mój dajmon ma na imię Daranas!

 

Zamurowało mnie. Oczywiście wiedziałam o dajmonach. Czytałam Złoty Kompas i Magiczny Nóż, oraz oglądałam film na podstawie pierwszej książki. Ale nigdy nie słyszałam o osobach, które posiadały swojego dajmona - daemianach. Nie wahając się wysłałam wiadomość do julka9000:

   

Chciałabym mieć swojego dajmona!

 

 

Nie czekałam zbyt długo na odpowiedź:

 

Już go masz, ale nie znasz go. Każdy człowiek ma dajmona bo to w końcu dusza, podświadomość. Poznanie dajmona pomaga zrozumieć siebie. Na dobry początek polecam poczytać:

http://www.dajmony.info/strona/

Jest tam wiele informacji o dajmonach i jak je odkryć. Ogółem to ja jestem dziwnym przypadkiem bo nie szukałam Darsa tylko on zaczął do mnie gadać. Czytałam o daemianach, którzy próbowali nakłonić swoje dajmony do rozmowy, aż się im udało. 

 

Przeczytałam ten tekst kilka razy. Oczywiście wiedziałam, że dajmon to dusza, ale nie wiedziałam, że ludzie w tym świecie go mają. Weszłam na stronę do której link podała mi tamta dziewczyna. Znalazłam zakładkę "Odkrywanie swojego dajmona".  Przeczytałam ją dokładnie. Potem przeszłam do "Płci, postaci i imiona dajmonów". Kiedy już skończyłam zauważyłam, że na biurku siedzi sikorka. Byłam bardzo zdumiona. Przeszłam do drugiego pokoju. Ptak poleciał za mną. Zapytałam go:

- Jesteś moim dajmonem, prawda?

- Tak - odpowiedział.

- Nie masz imienia?

- Nie.

- A masz pomysł jak chcesz się nazywać?

- Możesz sama mnie nazwać. Ale wymyśl coś związanego z Wanilią. Uwielbiam ją.

I wtedy przypomniała mi się sytuacja, kiedy chciałam nazwać swojego pierwszego konia na howrse.pl. Nie miałam żadnego pomysłu na imię. I wtedy usłyszałam "Wanilia". Bardzo mi spodobał się ten pomysł więc ją tak nazwałam.

A więc to był pomysł mojego dajmona. Ale jak go nazwać? I nagle powiedziałam:

- Od tej pory będziesz moją gwiazdeczką, Vanlstarze

Vanilstar zamienił się w surykatkę, położył się na grzbiecie i zachichotał.

- Jest świetne.

- Dziękuje. 

Rozmawialiśmy dość długo o jego ulubionych formach. Tak minęło nam wiele godzin. Kiedy wieczorem położyłam się do łóżka zamienił się w kota hawańskiego i położył się na poduszce obok, po czym powiedział:

- Dobranoc.

I to był jeden z jedynych dni w których zasnęłam tak szybko...